Niezawodna

 

Jesień u drzwi niezawodnie

A tu niebo wściekle niebieskie 

Ale na nim już jaskółek nie ma

Nasturcje płoną i też zaklinają

lato, bo  chwilowe jakieś było

Późno przyszło i szybko odeszło

Westchnień wiele w ogrodzie.

Słoneczników resztka

hortensji, astrów i róż...

A z wrzosem jesień już

Z datą w kalendarzu

Z podmuchem wiatru

Co nic chyba dobrego

nie wieści...

 zdj. własne

Obłaskawiam

Obłaskawiam cię ulegle

W inne słowa cię ubieram

Nie chcę patrzeć już za siebie 

Ale nie chcę, nie chcę ciebie

wciąż przy sobie mieć... 

A ktoś znów zatrzasnął drzwi 

Ktoś nie dzwoni

Ktoś nie poznał

Ktoś ominął na ulicy

Wszystko krzyczy:

- Jesteś już jak na bocznicy!

- Odejdź, nam cię tu  nie trzeba!

Tylko  ona wciąż tu tkwi

coraz pewniej mości się.

Ale kwiaty podlać trzeba 

Jeszcze obiad jakiś zrobić

psa przytulić, rozczochrane

sny ukoić i powstrzymać łzy.

sierpień 2025 r. 

grafika- pinterest

Letnie lato tego roku

 

A to okolice nad Wisłą

Ładne tylko zachody 

 Lato letnie, drzewa pokrywają się szybko żółcią i brązem...Jakby to był już październik.