Niezawodna

 

Jesień u drzwi niezawodnie

A tu niebo wściekle niebieskie 

Ale na nim już jaskółek nie ma

Nasturcje płoną i też zaklinają

lato, bo  chwilowe jakieś było

Późno przyszło i szybko odeszło

Westchnień wiele w ogrodzie.

Słoneczników resztka

hortensji, astrów i róż...

A z wrzosem jesień już

Z datą w kalendarzu

Z podmuchem wiatru

Co nic chyba dobrego

nie wieści...

 zdj. własne