Wbrew sobie

A ja znów tak wbrew sobie

zachwycam się niebem

bo wreszcie niebieskie...

Słońce się zniża i otula

swoim ostatnim liznięciem

aż sosny spurpurowialy

A gołe gałęzie klonu

z wrażenia zadrżały. 

To nic, że śniegu nie ma

A tu grudzień i święta

Tak święta, a ja zajęta

gapieniem się w niebo

Urzeczona niestosownie.

A tu porządki, porządki

Tak, muszę poskładać myśli 

Wyważyć mąkę i słowa.

fot. własna

Zimowo

 

Zdjęcia - własne 

(Bez) interesowna

Są ludzie, którzy zawsze cię obdarzą uśmiechem, nawet przez łzy. 

Jeśli nawet złość i gniew gdzieś się tli

Wybaczą, czasem złają , nikt się nie obrazi...

Są ludzie, którzy szukają wokół  siebie ofiary, 

wywołują kłótnie i  swary. 

Opluwają obcych sobie  

Ot tak, bo to przyjemność wbić szpilę

Ot, nawet na chwilę... jak się da, to i na dłużej. 

Szkoda mi takich, co żyją 

karmieni  jadem, innych chcą też podtruwać... 

Nie, nie z każdym to się może udać 

Na szczęście...

zdj. własne

Jesieni kolory ostatki

 

***

 

 

Świat rdzewieje

Zielona naiwność znika

I bujność traw też.

Ołowiane chmury

ciężko przytłaczają.

Chrzęści łupina orzecha

Nawet ognisk już nie ma...

Plomienieje za to kasztan

I buk wespół, i jesion

Parasol gustowny

szeleści nam nad głową.

A lato bez słowa odeszło.

zdj. własne

 

 

 

 

 

Niezawodna

 

Jesień u drzwi niezawodnie

A tu niebo wściekle niebieskie 

Ale na nim już jaskółek nie ma

Nasturcje płoną i też zaklinają

lato, bo  chwilowe jakieś było

Późno przyszło i szybko odeszło

Westchnień wiele w ogrodzie.

Słoneczników resztka

hortensji, astrów i róż...

A z wrzosem jesień już

Z datą w kalendarzu

Z podmuchem wiatru

Co nic chyba dobrego

nie wieści...

 zdj. własne

Obłaskawiam

Obłaskawiam cię ulegle

W inne słowa cię ubieram

Nie chcę patrzeć już za siebie 

Ale nie chcę, nie chcę ciebie

wciąż przy sobie mieć... 

A ktoś znów zatrzasnął drzwi 

Ktoś nie dzwoni

Ktoś nie poznał

Ktoś ominął na ulicy

Wszystko krzyczy:

- Jesteś już jak na bocznicy!

- Odejdź, nam cię tu  nie trzeba!

Tylko  ona wciąż tu tkwi

coraz pewniej mości się.

Ale kwiaty podlać trzeba 

Jeszcze obiad jakiś zrobić

psa przytulić, rozczochrane

sny ukoić i powstrzymać łzy.

sierpień 2025 r. 

grafika- pinterest

Letnie lato tego roku

 

A to okolice nad Wisłą

Ładne tylko zachody 

 Lato letnie, drzewa pokrywają się szybko żółcią i brązem...Jakby to był już październik. 

Letnie lato.

Komunikacja

Mamy komunikację bez komunikacji

Mamy dane bez danych

Mamy kontakty bez kontaktu

Mamy znajomych nie-znajomych

.........................................................

Serc, serduszek tyle skopiowanych 

bez serca

Tylko sztuczna inteligencja inteligentnie

wesprze swą cyfrową definicją 

definitywnie, choć tak  bezduszna.

 zdj.domena publiczna

Wiśnie

Zakłębiły się wiśnie krwiście

słońce je pieści i wiatr. 

Drżą powiewem liście ...

A szpaki już krążą 

zauroczone obfitością  

Jak co roku uczta! 

Smakuję dojrzałe owoce

I śpiewam stary szlagier

o szczęściu, by je rwać...

Sok spływa, plami czerwienią

Zimą będzie soczystym

wspomnieniem lata.

K. Woś . 2025 r. zdj. własne

Kuracja

Góry i chmury

Las przetykany 

nitką promienną

A słońce letnie jakieś

upały mu nie w smak... 

A to lato prawie! 

Moja kuracja trwa

Moja motywacja

do życia z ludźmi. 

Zabiegi, zabiegi, zabiegi 

Zabiegi ocieplania

klimatu, choć ten

jakiś wciąż chłodny 

wbrew temu, co głoszą mędrcy.

K. Woś, czerwiec  2025 r. zdj. własne

Wiosna nadal zimna, ale wszystko kwitnie, z lekkim opóźnieniem

Wiosna, nieco wyziębiona

***

Witamy wiosnę

A tu jakaś jesień się wkradła

Nie chce odejść, nawet zimę

Obłaskawia...

Jesień w sercu

Jesień jak stała

Jak pewnik w fizyce

A teraz i w metafizyce...

 

Grabię liście pod wierzbą

Czy już witkami szepce?

Nie, nie - nic nie słychać...

Szeleszczą jesienne liście!

zdj. własne