Tak mi się zdawałoŻe pójdę tam i ktoś mnieprzyjmie z radościąnawet stół zastawino czym chata bogata...Droga niby ta samaPole, rzeka i las.Tak mi się zdawało.A to już inna droga, inny lasNie ma tam mnie, nie ma nasInny świat, inni ludziePora się obudzićI żyć, żyć - bez złudzeń.
Zdj. własne
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz